پرتوهای یونیزان و غیر یونیزان

1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (به این مطلب امتیاز دهید!)
Loading...

پرتوهای یونیزان و غیر یونیزان

تشعشعات از ديدگاه بهداشت حرفه اي

مقدمه تشعشعات نيز جزء عوامل زيان آور محيط كار قرار مي گيرد و پايش فردي و محيطي اين عامل نيز به طور كامل از سوي قوانين در كشورمان حمايت مي شود و در مواد 85، 92، 95 قانون كار و مواد 88 و 90 قانون تامين اجتماعي به صورت مستقيم و غير مستقيم اين حمايت ها وجود دارند.

در کتاب آيين نامه هاي حفاظت و بهداشت كار يک فصل مجزا برای پرداختن به موضوع آئين نامه ومقررات حفاظت در مقابل خطر پرتوهای يونساز اختصاص يافته است .

پرتوهاي يونيزان با عبور از محيط، توليد ذرات باردار منفي و مثبت مي كنند. منابع مولد پرتوهاي يونيزان مي تواند مانند پرتو X، حاصل از انرژي هسته اي و زباله هاي ساخت بشر باشد، يا مي تواند مانند پرتوهاي كيهاني حاصل از خورشيد يا مواد راديواكتيو پوسته زمين كه بصورت ذره (تشعشع ذره اي) يا انرژي خالص بدون جرم و بار الكتريكي (پرتوهاي الكترومغناطيسي) تابش مي شوند زمينه طبيعي داشته باشند.

1)ذرات آلفا: اين ذرات كه با حرف پونانيα نشان داده مي شود به راحتي ديگر پرتوها از ماده عبور نمي كند. ذره آلفا داراي جرم اتمي 4 و دو بار الكتريكي مثبت است كه در واقع يك اتم هليوم دو بار يونيزه شده است. ذرات آلفا بوسيله عناصر راديواكتيو سنگين منتشر مي شود. ذرات آلفا قدرت يونسازي زيادي داشته ولي قدرت نفوذ آن در بافت ها بسيار كم است و به آساني بوسيله ضخامتي از چند صفحه كاغذ، يك لايه رطوبت و يا لايه شاخي پوست متوقف مي شوند. اين ذرات تنها وقتي خطرناك هستند كه درون بدن قرار گيرند. بطور معمول دستگاههاي پايش فردي نسبت به پرتوهاي آلفا حساس نيستند

. 2)ذرات بتا: ذرات بتا با حرف يوناني β نشان داده مي شوند و قدرت نفوذ بيشتري نسبت به ذرات α دارند و براي متوقف كردن آنها به چند ميلي متر آلومينيوم نياز است. ذرات بتا الكترونهايي با بار مثبت و منفي مي باشند كه نگاترون (الكترون منفي) و پوزيترون (الكترون مثبت) ناميده مي شوند. 3)نوترون: نوترون ذره اي با جرم حدود U1 (U: جرم اتمي متحد كه برابر يك دوازدهم جرم اتم كربن 12 است) و فاقد بار الكتريكي است. يكي از منابع اين ذرات، راكتورهاي هسته اي هستند كه در آنها اورانيم شكافته شده و نوترون و انرژي حرارتي آزاد مي كند. از اين رو نوترونها را تنها مي توان در مجاورت منابع توليد اين ذرات در زماني كمتر از يك ثانيه آشكار ساخت.

3)پرتو X و گاما: پرتوهاي X و γ مانند نور مرئي امواج راديويي و ميكروويو، امواج الكترومغناطيس مي باشند و بخشي از طيف الكترومغناطيسي را تشكيل مي دهند. با اين وجود در ميان موارد ذكر شده فقط پرتوهاي X و γ هم پرتو يونيزان و هم امواج الكترومغناطيس محسوب مي شوند. پرتوهاي X و γ از بيشترين فركانس در بين همه امواج الكترومغناطيس برخوردارند و بنابراين داراي كوتاهترين طول موج هستند از اين رو بيشترين مقدار انرژي را حمل مي كنند. پرتوهاي X، با شتاب الكترونها در ولتاژ بالا و برخورد به يك هدف فلزي، ترجيحا با عدد اتمي بالا توليد مي شوند. پرتوهاي گاما از فعل و انفعالات درون هسته اتم و پرتوهاي X از فعل و انفعالات خارج هسته اتم منشا مي گيرند.

آسيب هاي ناشي از پرتوهاي يونساز: اثرات جسمي پرتوهاي يونيزان از اختلالات جزئي و موقتي در بعضي از اعمال فيزيولوژيك گرفته تا خطرات جدي مانند كاهش عمر، كاهش مقاومت در مقابل بيماريها، كاهش قدرت توليد مثل، ايجاد كاتاراكت (آب مرواريد)، سرطان خون و يا انواع ديگر سرطان، آسيب به جنين در حال رشد، متفاوت مي باشد

. اثرات مستقيم و غير مستقيم پرتوها : زماني اثر مستقيم ناشي از پرتوها اتفاق مي افتد كه يك مولكول مستقيما مورد تابش پرتو قرار گيرد. احتمالا مهمترين مولكولهاي سلول زنده، مولكولهاي DNA مي باشند. نتبجه نابودي مستقيم يك مولكول DNA اين است كه سلول قادر به تقسيم نبوده و فقط مي تواند مدتي به زندگي ادامه دهد. اثر غير مستقيم زماني اتفاق مي افتد كه مولكولي مانند مولكول آب كه اهميت كمتري دارد، به يونها يا راديكالهاي فعال تجزيه شود. اگر اين اجزاي تجزيه شده با مولكولهاي مهمي مانند DNA تركيب شوند، باعث اختلال در عمل اصلي DNA شده و آسيب هايي مانند عوارض مستقيم ايجاد مي شود.

اثرات زودرس و ديررس پرتوها: آسيب هاي زيست شناختي پرتوها، به اثرات زورس و ديررس تقسيم بندي شده اند. از جمله اثرات زودرس، كه پس از تابش مقدار حاد پرتو بروز مي كند، مي توان اثر روي سلول و دستگاههاي گوناگون مانند دستگاه خونساز، دستگاه گوارش و … نام برد. اثرات ديررس، ماهها و يا سالها پس از تابش مقدار زياد و يا كم به وجود مي آيند. از جمله اين اثرات مي توان از سرطانزايي، ايجاد آب مرواريد، اختلالات جنيني و كوتاه شدن عمر را نام برد. روشهاي كنترل پرتوهاي يونساز: شوراي حفاظت در برابر پرتوها International Commission of Radiation Protectio (ICRP) محدود كردن پرتوگيري را بر سه اصل استوار نموده است:

1- هر آزمايش و عمل استفاده از پرتوهاي يونساز در صورتي انجام پذيرد كه نفع حاصل از آن مسلم و آشكار باشد.

2- مقدار مجاز در هر مورد براساس حداقل پرتوگيري ممكن كه منطقاً قابل قبول و مانع اجراي طرح نگردد، تعيين شود.

3- مقدار معادل براي هر فرد از حداكثر مقدار مجاز تجاوز نكند. تعيين مقدار مجاز مواجهه: براي تعيين مقدار مجاز، افراد جامعه به دو گروه تقسيم مي شوند:

الف) افرادي كه به تناسب شغل خود به دو طور مرتب يا نامرتب در معرض تابش قرار دارند.

ب) كل افراد جامعه حداكثر مقدار مجاز براي تمام بدن افراد شاغل را مي توان از رابطه زير بدست آورد كه در اين رابطه

: D = 5 (N – 1 D : مقدار پرتو دريافتي (رم) N: سن فرد (سال) حداكثر مقدار مجاز براي تمام افراد جامعه از جدول بدست مي آيد. حداكثر مقدار مجاز براي زنان، كه در سنين باروري هستند برابر 1.3 رم در هر فصل سال است و براي تيروئيد افراد زير 16 سال 1.5 رم در سال مي باشد. حفاظت در برابر پرتوهاي يونساز: منظور از حفاظت در برابر پرتوهاي يونساز اين است كه اطمينان حاصل شده كه مقدار جذب شده بوسيله هر فرد (غير از بيماران) بيش از حداكثر مقدار مجاز نبوده و يا حداقل پرتوگيري ممكن و موجه باشد. در مسئله حفاظت سه عامل زير بسيار مهم مي باشد: 1- زمان 2- فاصله 3- حفاظ 1- زمان: مي توان با اجراي روشهاي مناسب مدت زمان پرتوگيري فرد را كاهش داد.

2- فاصله: كاهش مقدار پرتو از منبع در يك نقطه معين با عكس مجذور فاصله از آن نقطه از منبع متناسب است.

3- حفاظ: در بسياري از موارد كه استفاده از دو روش پيشين ميسر نباشد بايستي از صفحات جاذب پرتو استفاده كرد و ميزان تابش پرتو را به مقدار مجاز يعني 0.1 رم در هفته يا 5 رم در سال رسانيد. معمولا ما از جنس موادي مانند سرب، بتون و … مي باشند. پوتوهاي غير يونيزان پرتوهاي غير يونيزان (غير يونساز) بخشي از پرتوهاي الكترومغناطيس هستند كه انرژي آنها براي يونيزاسيون ماده كافي نمي باشد. طول موج اين پرتوها بلندتر از 100 نانومتر مي باشد.

انواع پرتوهاي غيريونساز برحسب طول موجب عبارتند از:

– پرتو فرابنفش از طول موج 100 تا 400 نانومتر – پرتو مرئي (نور مرئي) 400 تا 750 نانومتر

– پرتو مادون قرمز 750 نانومتر تا 3 ميلي متر – پرتو ميكرو ويو 3 ميلي متر يا 1 متر

– امواج با فركانس راديويي 1 متر تا 1 كيلومتر

– امواج با فركانس كم، بسيار كم و بي نهايت كم از 1 كيلومتر تا بيش از 1000 كيلومتر پرتو فرابنفش UV(Ultra Violet) اشعه فرابنفش بخشي از طيف الكترومغناطيس است كه در طيف بين نور مرئي و اشعه يونيزان (اشعه X و گاما) قرار مي گيرد و طول موج آن بين 100 تا 400 نانومتر است. اشعه UV را از نظر طول موج و تاثيرات بيولوژيكي به سه گروه تقسيم مي كنند:

1) UVC (100 تا 280 نانومتر)

2) UVB ( 280 تا 320 نانومتر)

3) UVA (320 تا 400 نانومتر)

باندهاي A و B كه طول موج بلندتر هستند بيشترين اثرات بيولوژيكي را ايجاد مي كنند. طول موج هاي كوتاهتر از 200 نانومتر از نظر بيولوژيكي غير فعال هستند و فقط در محيط خلاء يا محيطهاي بسته گازهاي بي اثر مي توانند وجود داشته باشند، چون در فاصله كوتاهي جذب مي شوند. طول موج هاي 200 تا 290 نانومتر عمدتا در لايه شاخي پوست يا قرنيه چشم جذبمي شوند. در صورتي كه طول موج هاي بلندتر مي تواند بر درم عدسي و عنبيه چشم اثر بگذارند.

منابع اشعه UV: از منابع مهم توليد كننده اشعه UV خورشيد است ولي بخش مهمي از اين اشعه توسط لايه ازن استراتوسفر جذب مي گردد و تخريب لايه ازن مي تواند اين اشعه خطرناك را كه ازدياد آن منجر به سرطان پوست مي شود، به زمين بفرستد. منابع عمده ديگر توليد كننده اشعه UV عبارت است از لامپهاي پرفشار يا كم فشار بخار جيوه، ‌فلورسنت، دستگاههاي جوشكاري، لوله هاي پلاسما، ليزر و … مي باشند.

به مراتب بيشترين ميزان آسيب ها از مشاغلي ناشي مي شود كه كارگران در تماس با نور خورشيد هستند و بيشترين زمان انتشار انرژي UV از ساعت 10 صبح تا 3 بعدازظهر مي باشد. كارگران در تماس بالقوه با اشعه UV در جدول ذكر شده اند. عواملي كه بر شدت آسيب اثر مي گذارند شامل مدت مواجهه، شدت تابش، فاصله از منبع تشعشع و جهت فرد در معرض نسبت به منبع مولد مي باشد. بازتاب UV از آب و برف يا سطوح محيطي ديگر مي تواند بر شدت تماس بيفزايد .

اثرات زيست شناختي پرتو فرابنفش: به علت آنكه اشعه UV نفوذ نسبتا ضعيفي دارد تنها اعضايي كه بر آنها اثر مي گذارد چشم و پوست است. آسيب چشمي به علت فعاليت حرارتي تماس پر قدرت كوتاه مدت يا ضرباني است و آسيب پوستي بطور شايع از طريق واكنش هاي فتوشيميايي از قبيل واكنش هاي سمي و افزايش حساسيتي حاصل از تماسهاي كم قدرت ممتد يا پر قدرت كوتاه مدت است. اثرات حرارتي انعقاد پروتئيني و نكروز بافتي شروع سريعي دارند.

اثرات تماسي مزمن شامل تسريع پيري پوست است كه با از بين رفتن الاستيستي، افزايش پيگمانتاسيون، چين و چروك پوست و تلانژكتازي مشخص مي شود.

1) قرمزي پوست: موثرترين طول موج در ايجاد اين عارضه طول موج 296 نانومتر است كه در ناحيه متوسط فرابنفش قرار دارد. علت ايجاد قرمزي گشاد شدن مويرگهاي لايه درم در نتيجه آزاد شدن مواد مشابه هيستامين در اپيدرم مي شود.

2) تيرگي پوست: معمولا پس از قرمزي، تيرگي پوست ايجاد مي شود. اما تيرگي بيشتر بوسيله پرتويي با طول موج 300 تا 360 نانومتر ايجاد مي شود. 3) سرطان پوست: موارد زيادي از سرطان پوست در كساني كه به علل شغلي مانند كشاورزان، ماهيگيران و قايقرانان، مدتهاي طولاني در معرض تابش مستقيم آفتاب قرار داشته اند مشاهده شده است. آزمايش روي حيوانات آزمايشگاهي به ويژه با طول موج كوتاه اين مسئله را ثابت نموده است.

4) التهاب ملتحمه و قرنيه: تابش پرتو فرابنفش به چشم به ميزان زياد باعث التهاب قرنيه و ملتحمه آن مي گردد. بيناب طول موجهايي كه ايجاد التهاب ملتحمه مي كنند احتمالا همان بيناب ايجاد كننده قرمزي مي باشد. در حالي كه بيناب مولد التهاب قرنيه به طور خفيف به طرف طول موج هاي كوتاه تر متمايل است. فعاليت حداكثر در ايجاد اين عوارض در محدوده طول موج 288 نانومتر مي باشد.

علائم حاصل از اثر پرتو پس از چند ساعت تابش ظاهر مي گردد كه عبارتند از: التهاب ملتحمه، نورترسي، درد چشم، التهاب پلك، اشك ريزش و احساس سوزش در چشم.

حفاظت در برابر پرتو فرابنفش:

1- آموزش: افراد در تماس با اين پرتو بايد آموزش لازم را در زمينه اثرات و خطرات آن فرا گيرند.

2- فاصله از منبع پرتو: شدت پرتو با عكس مجذور فاصله از منبع كاهش مي يابد.

3- وسايل حفاظت فردي: بايد از وسايل حفاظت فردي، به ويژه در هنگام جوشكاري، مانند نقاب صورت، عينك مخصوص، دستكش و پيش بند چرمي استفاده گردد و معمولا استفاده از لباس فلانل بر هر نوع چرم آن برتري دارد. براي مشاغلي مانند كشاورزي و … استفاده از لباس پنبه اي پيشنهاد مي شود.

4- محصور نمودن: با ايجاد اكران مناسب (پرده)، به خصوص در محل جوشكاري، بايد افراد ديگر را از پرتو محافظت نمود. مي توان از پرده اي با جنس پلي وينيل كلرايد استفاده نمود. چون رنگ پرده داراي اهميتي ويژه است بنابراين رنگ پرده نبايد بازتاب دهنده پرتو باشد و مناسبترين رنگ،‌ رنگي است كه در آن از اكسيد زنگ و اكسيد تيتانيم استفاده شده باشد. ماده حفاظتي ديگر براي محصور سازي، ‌شيشه مي باشد كه موج خطرناك پرتو را جذب مي كند كه پيشنهاد مي شود در قسمت سترون نمودن در بيمارستان ها ازاين ماده استفاده گردد.

پرتو مادون قرمزIR (Infra Red ) پرتو مادون قرمز (فروسرخ) بخشي از طيف الكترومغناطيس است كه در طيف بين پرتوهاي راديو فركانس و نور مرئي قرار مي گيرد و طول موج آن بين 750 نانومتر تا 3 ميليمتر است. اين پرتو شامل سه طيف : A (750 تا 1400 نانومتر) B (1400 تا 3000 نانومتر) C (3000 نانومتر تا 3 ميليمتر) مي باشد.

پرتوهاي مادون قرمز از هر نوع شيئي كه دماي آن بيش از صفر مطلق باشد ساطع مي گردد. مواجهه هاي شغلي علاوه بر مشاغل كه ايجاد مي كند كارگران در تماس با نور خورشيد باشند شامل فرآيندهايي است كه در آنها انرژي حرارتي حاصل از پرتو مادون قرمز بكار مي رود، نظير فرآيندهاي حرارتي، ‌جوشكاري، شيشه سازي، پخت و پز و …

اثرات زيست شناختي پرتو مادون قرمز: مهمترين اثر زيست شناختي پرتو مادون قرمز به علت افزايش دماي بافت، پس از جذب پرتو، مي باشد. پرتو مادون قرمز به طور عمده به وسيله پوست وچشم جذب مي گردد و نفوذ آنها در لايه هاي داخلي پوست بسيار كم است. حداكثر عمق نفوذ پرتو مادون قرمز در پوست سه ميليمتر است.

از عوارض مهم پرتو مادون قرمز روي پوست، ايجاد سوختگي و تيرگي رنگ پوست مي باشد. اثر اين پرتو روي عدسي چشم باعث ايجاد آب مرواريد شده كه به اصطلاح آب مرواريد شيشه سازان ناميده مي شود. ولي در حال حاضر اين عارضه در كارگران ذوب فلز و كارگران كوره نيز مشاهده مي گردد.

علت ايجاد آب مرواريد گرماي حاصل از اين پرتو مي باشد و چون عدسي چشم فاقد عروق خوني است به همين دليل نمي تواند گرماي جذبي را دفع نموده و در نتيجه بتدريج آسيب مي بيند. دورة كمون اين عارضه را 15 تا 20 سال ذكر نموده اند. تابش پرتو به ميزان زياد روي چشم سبب سوختگي شبكيه مي شود. كاربرد پرتو مادون قرمز: پرتو مادون قرمز براي تشديد جريان خون موضعي، درمان آماس مفاصل، دردهاي ماهيچه اي، بيماريهاي عروقس، دررفتگي و محدوديت حركات مفصلي استفاده مي شود.

پيشگيري و تدابير حفاظتي:

1- ايجاد فاصله كافي با توجه به قانون عكس مجذور فاصله.

2- آموزش و آگاهي لازم به كارگران.

3- جدا كردن منبع تابش و محصور سازي.

4- استفاده از وسايل حفاظت فردي. در اين رابطه سر ويليام كروك عينكی را ساخت . شيشه عينك كروك، با توجه به اين اكسيد برخي فلزات قادر به جذب تابش هاي حرارتي مي باشد. از تركيباتي مانند بي كربنات سديم، اكسيد فريك،‌اكسيد فرووكربن ساخته شده است.

5- به دليل اينكه شيشه معمولي پرتو مادون قرمز با طول موج بيشتر از چهار ميكرون را جذب مي كند، استفاده از آن سودمند است. 6- شدت پرتو تابشي بيشتر از 10 ميلي وات بر سانتي متر مربع نباشد.

استاندارد مربوط به پرتوها: · مقادير حد تماس شغلي توصيه شده مربوط به UV از استاندارد ايران: مقادير حد تماس براي پرتوگيري شغلي ناشي از تابش فرا بنفش كه بر چشم و پوست مي تابد در حاليكه مقادير چگالي شار معلوم بوده و زمان پرتوگيري نيز كنترل شده است به صورت زير مي باشد:

– براي ناحيه طيفي فرا بنفش نزديك (320 – 400 nm) چگالي كل شار تابشي (تابندگي كل) كه بر چشم بدون حفاظ مي تابد براي مدت زمان بيش از 1000 ثانيه (حدودا 16 دقيقه) نبايد از 1mW/cm2 تجاوز كند و همچنين براي مدت زمان و پرتوگيري كمتر از 1000 ثانيه نيز ميزان دوز جذب شده نبايد از 1j/cm2 بيشتر شود. البته قابل ذكر است كه دستگاه مورد استفاده براي اندازه گيري ميزان پرتو UV تابشي حداكثر سنجش را در طول موج 365 نانومتر انجام مي دهد كه مطابق دفترچة حدود مجاز تماس شغلي حد مجاز تماس آن j/m25 10×7/2 مي باشد.

· مقادير حد تماس شغلي توصيه شده مربوط به IR از استاندارد ايران: در استاندارد ايران براي پرتو IR بصورت جداگانه استانداردي موجود مي باشد كه داراي دو بخش است يكي براي حفاظت از شبكه و ديگري براي حفظت از قرنيه وعدسي كه براي تماس شغلي ما اين استاندارد را مد نظر قرار مي دهيم . براي اجتناب از صدمات قرنيه و عدسي ، پرتو گيري از اشعه مادون قرمز در محيط هاي خيلي گرم در مدت زمان طولاني ( مثل 1000 ثانيه و بالاتر ) بايد به 10 محدود شود .

روش اندازه گيري پرتوها و ارزيابي نتايج: براي اندازه گيري و ارزيابي پرتوها، شناخت كامل نسبت به روش اندازه گيري و خصوصيات محيط كار و چگونگي مواجهه كارگر اهميت دارد.

مهمترين نكاتي كه بايد قبل از اقدام به اندازه گيري و ارزيابي در نظر گرفته شود شامل موارد زير است:

الف) هدف اندازه گيري

ب) وسايل اندازه گيري

ج) كاليبراسيون

د) تعيين ايستگاههاي اندازه گيري

ه)گردآوري اطلاعات دقيق از كارگاه و نحوه مواجهه كارگر و) انجام اندازه گيري و ثبت نتايج

ز) ارزيابي توسط مقايسه با استانداردهاي موجود هدف اندازه گيري: قبل از اندازه گيري بايد هدف كار مشخص گردد، زيرا براي دستيابي به هر هدف، روش دستگاه و نحوة ارزيابي متفاوت مي باشد. اندازه گيري پرتوها در اين بررسي با اهداف زير انجام مي گيرد: – اندازه گيري پرتوها UV-A، IR-A در مجاورت دست.

– اندازه گيري پرتوهاي UV-A و IR-A در مجاورت چشم.

وسيله مناسب اندازه گيري: در اين بررسي براي اندازه گيري پرتو UV-A از دستگاه راديومتر ديجيتالي UV-A از شركت Hagner مدل UV-A و EC نانومتر بر حسب W/m2 اندازه گيري مي كند. براي اندازه گيري پرتو IR-A نيز از دستگاه فتومتر ديجيتالي هاگنر مدل ECL-IR استفاده شده است. اين دستگاه پرتو IR را در محدوده طول موج 1150-700 نانومتر بر حسب W/m2 اندازه گيري مي كند.

كاليبراسيون: اين دستگاه به كاليبراسيون خارجي احتياجي ندارد و كاليبراسيون اوليه آن توسط شركت سازنده صورت گرفته و در صورت خارج شدن دستگاه از كاليبراسيون، دستگاه بايد جهت كاليبراسيون مجدد به شركت سازنده فرستاده شود.

تعيين ايستگاههاي اندازه گيري: با توجه به اينكه يكي از مهمترين منابع پرتوهاي UV و IR در صنايع فرآيند جوشكاري مي باشد به همين دليل اندازه گيري پرتو UV در 7 ايستگاه بر روي سه نوع جوشكاري مختلف (جوشكاري برق – CO2 ، نقطه جوش) در دو موقعيت دست و چشم صورت گرفته است. اندازه گيري IR نيز در سالن مونتاژ در ايستگاههايي كه لامپهاي حرارتي با نور قرمز جهت گرم كردن بدنه خودرو براي جسباندن نوار درب انجام مي شد به عمل آمد.

اين اندازه گيري نيز در موقعيت دست و چشم صورت گرفته است. انجام اندازه گيري و ثبت نتايج: اندازه گيري پرتوUV در کارخانه ايران خودرو ديزل در طی تاريخ 23/2/1383 در سالن مونتاژ شاسي و ساخت و اندازه گيري پرتو IR در کارخانه ايران خودرو ديزل طی تاريخ 11/3/1383 در سالن مونتاژ شاسي و ساخت صورت گرفته است . نتايج حاصل از اين اندازه گيري در جداول مربوطه ثبت گرديده است. در ضمن مقادير اندازه گيري شده با مقادير استانداردهاي مربوط به حدود مجاز تماس با پرتوهاي UV-A و IR-A از كتاب حدود تماس شغلي عوامل بيماري زا (استاندارد ايران) مقايسه شده است.

واحد اندازه گيري بر حسب W/m2 مي باشد كه جهت مقايسه درست با استاندارد در صورت لزوم از تبديل واحد استفاده شده است. بعلاوه در مواردي كه استاندارد خارجي خاصي براي محدوده طول موج اندازه گيري شده توسط دستگاه وجود ندارد كمترين مقدار مجاز مواجهه را به عنوان استاندارد استفاده شد تا در تفسير نتايج اشتباه رخ ندهد.در اين كارخانه مدت زمان مواجهه كارگر با پرتوها در طول يك شيفت كاري ثابت نبوده و بر حسب ميزان توليد كارخانه مدت زمان مواجهه هم فرق مي كند. ولي با توجه به اينكه اندازه گيري پرتوها تنها مربوط به يك بار قرارگيري در معرض پرتو مي باشد بايستي مقدار پرتوگيري را در زمان قرارگيري در معرض پرتو در هر بار جوشكاري ضرب كرد تا زمان پرتوگيري در كل شيفت كاري محاسبه شود.

متولد آذر 1369. کارشناس بهداشت حرفه ای ناپیوسته از دانشگاه کرمانشاه می باشم. باتوجه به پراکندگی موضوعات تصمیم به راه اندازی این سایت گرفته ام و در این راستا به یاری همه مهندسین نیازمندم. انشا... بتونیم به کمک همه، سایت پر محتوایی برای همکاران داشته باشیم.
با عضویت در خبرنامه ایمیلی جدیدترین مطالب را در ایمیل تان دریافت کنید. اعضاء خبرنامه و صفحات اجتماعی ACGIH از امکانات ویژه ای برخوردار خواهند شد !!! تعداد افراد فیدبرنر
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

معادله را حل کنید *